Još jedna WordPress stranica

BKC

6.11.1918. – Akt okupacije BiH voljom Srba

PODJELI
, / 693
6.11.1918. – Akt okupacije BiH voljom Srba

6.11.1918. – Akt okupacije BiH voljom Srba u Glavnom odboru Narodnog vijeća za BiH, jer su većinu u njemu činili Srbi. Pozvana ja srpska vojska da zaposjedne BiH, što je ona i učinila mimo ikakvog  međunarodno pravnog osnova.
Prilikom konstituisanja Vlade i Suda BiH 1. Novembra 1918. godine, potpuno je zanemarena činjenica postojanja Bosanskog sabora izabranog prije prvog svjetskog rata, čiji su članovi skoro u cjelosti preživjeli rat i bili u BiH i mogli su nastaviti s radom, kao što je to bio slučaj sa Hrvatskim saborom.
Kreatorima nove politike, vjerovatno se nije svidjelo što je Bosanski sabor bio sastavljen na principu pariteta između muslimana i  hrišćana. Glavni odbor Narodnog vijeća BiH činili su većinom Srbi.

magazinplus.eu
________________

Vojska Kraljevine Srbije je već 6.11.1918. godine okupirala Bosnu i Hercegovinu, koj je kao okupirana zemlja ušla u Kraljevinu Srba , Hrvata i Slovenaca, osnovanu 1.12. 1918. godine u Beogradu. Lična sigurnost i imovina Bošnjaka su bili više nego dramatični. Vidovndaskim ustavom 1921. godine ozakonjeni su ; nacionalni unitarizam, državni centralizam, monarhistički oblik valadavine , ograničeni parlamentasrizam i privanto vlasnički – buržoaski ekonomski poredak.

balkanplus.net

________________

Šta se događalo novembra 1918.

U Ženevi je od 6. do 9. novembra 1918. trajala konferencija na kojoj je odlučeno da se do donošenja ustava Kraljevina Srbija i nepriznata Država SHS ujedine kao ravnopravne, po dualističkom principu. Pašić je pristao na takav model pošto se suočio sa jednodušnim otporom i to ne samo predstavnika Hrvata i Slovenaca, već i srpske opozicije i dela sopstvene stranke. Kasnije su u Srbiji ovaj sporazum odbacili, čemu je doprinela jako loša i nestabilna situacija u jugoslovenskim zemljama.

Kada je 13. novembra 1918. stigao u Zagreb delegat Vrhovne komande srpske vojske pukovnik Dušan Simović (budući pučista i predsednik jugoslovenske vlade), imao je instrukcije srpske komande koje su podržali saveznici. Određena je demarkaciona linija koju je posle potpisivanja primirja trebalo da zaposedne srpska vojska. Kada je na Narodnom vijeću spomenuta mogućnost stvaranja nezavisne Države SHS zapadno od Drine, Simović je održao govor koji je na izvestan način predvideo nesporazume u budućnosti:

„Srbija, koja je u ovome ratu dala 1,5 milion žrtava za oslobođenje i ujedinjenje svoje jednokrvne braće preko Dunava, Save i Drine, ne može ni u kom slučaju dozvoliti da se na njenim granicama formira neka nova država, koja bi u u svoj sastav uzela sve njene sunarodnike i da, posle četvorogdišnjih muka i potpunog poraza neprijatelja, ostane u pozadini i sve plodove dobivene pobede prepusti drugome, koji je u ratu učestvovao na neprijateljskoj strani. Srbiji – po pravu oružja, a na osnovu ugovora o primirju s Mađarskom, koji je potpisao vojvoda Mišić kao opunomoćenik komandanta savezničkih vojski na Solunskom frontu đenerala Franše Deperea, pripada sledeća teritorija: Banat do linije Oršava-Karansebeš-Maroš-Arad; Baranja do linije Batasek-Pečuj-Barč i dalje rekom Dravom do Osijeka; Srem i Slavonija do linije železničke pruge Osijek-Đakovo-Šamac; cela Bosna i Hercegovina i Dalmacija do rta Planke. Van te teritorije vi se možete opredeljivati po volji; da idete sa Srbijom, ili da formirate zasebnu državu.“

__________